Baka Sakali

Yung kahit alam n’yang wala kang cellphone pero nagtetext pa din s’ya halos araw-araw. Yung kahit alam n’yang wala kang access sa internet pero nagmemessage pa rin s’ya sa’yo sa Facebook at nagbabakasakaling mababasa mo ang mga mensahe n’yang puro pangangamusta, kwento at I miss you ang laman.  

Yung kahit hindi s’ya sigurado, pumunta s’ya at naghintay sa lugar na madalas mong puntahan at nagbakasakaling makikita ka at noong nakita ka nga n’ya ay niyakap ka ng sobrang higpit at sinabing, “Namiss talaga kita!” At pagkatapos ay binigyan ka pa ng paborito mong tsokolate ang tagal mo pang pinag-isipan kung kakainin mo o hindi. :))

Ang saya lang. Ang sarap lang pala sa pakiramdam…kapag ikaw yung nagiging dahilan ng pagbabakasakali n’ya—kapag ikaw yung nagiging dahilan kaya gumagawa s’ya ng isang bagay kahit walang kasiguraduhan. Alam mo yun. Parang sobrang importante mo lang para sa kanya.. :)

Letter written.

nesohc:

Ate Hannah,

I miss you. I love you.

- Baby Emman

_____ _

Ingat ka doon, ha? Miss ka na namin. 

Eh di natunaw ang puso ko. :’) 

I love you, Baby Emman! Miss na miss ka na ni ate Hannah. 

Those Which Made My Heart Flutter Today

1. A Bar of Cadbury

I was laughing to myself when someone gave me this early today. It amazes me how I gave one just last week and how relatively fast (because I don’t usually receive chocolates randomly from people) it came back to me.

Nonetheless, thanks to him my cravings for sweets were satisfied without me spending even a single peso. :) Teehee. 

2. A Pon and Zi Drawing 

I was working at the laboratory when she called me outside and showed me this. When she said it is mine, not only my heart did flutter. My hands did, too! As in I was like a bird crazily flapping its wings. Marvin was a witness to that and they were both laughing real hard. Maybe I looked so mad. I don’t know. I was just so happy I can’t control myself. Haha.

This one, I just stole it. It’s really for our SS adviser. But I also want to keep it. Haha. Spell selfish and greedy. :))

Thank you, Kathriiiiine! (I still want the cactus, though. Hahahahaha.)

—-

Some doctor crushes also made my heart flutter even more today. Kalandi! :)) 

“Di na tayo nagkita. Miss na kita.”

Text ng nanay ko. Sabi ko kasi wala kaming pasok ngayon at dito na lang ako sa bahay para mag-review. Noong mga nakaraang araw kasi hindi rin ako nakapunta sa kanya sa opisina at hindi ako nakasabay sa kanyang mag-lunch. Tsk.

Sorry na, nay. Nagpapamiss lang ako. Hihi. I love you! :’)

Superb-ISH

So I was cleaning my desktop this morning when I found this picture (which was taken just about 10 days ago. Hahaha.):

Waaaaaaaaaah!

*Pauses for a while. Calms self.*

 (Masyado kasi talaga akong sumasaya at kinikilig kapag nakikita ito. Haha.)

—-

S’ya si ate Ish. S’ya ang discipler ng discipler ko.  Sobrang natutuwa ako sa kanya simply because she’s so gay great. Haha. No wonder ang great ng leader ko kasi ang great din ng leader n’ya. It flowed eh. It flows!

Sa isang preaching sa camp na pinuntahan ko noong Christmas break, we were told to obey despite God’s illogical reasons. Minsan daw papagawain talaga tayo ni Lord ng mga bagay na mukhang foolish or stupid, ng mga bagay na hindi natin maintidihan ang dahilan. But we have to obey because He knows better and He knows what He’s doing.

All the while, si ate Ish talaga yung naiisip ko at yung ibinaba n’yang order sa amin a month ago. Sa totoo lang, hanggang ngayon ay hindi ko pa rin fully ma-grasp ang idea nito at hindi pa rin ako totally makapag-submit. But I’m trying. Gusto ko kasing sundin talaga s’ya kasi mahal ko s’ya. Alam mo yun. Obedience birthed from love. Magiging madali naman kasi ang pagsunod (kahit sobrang hirap ng ipinapagawa) once you let love direct you.

—-  

Side story:

Ito yata ang earliest memory ko of ate Ish. Haha.

Christmas Institute 2009. Similar camp. Two years ago. One morning. Her being the host-in-pink-pyjamas. Sobrang natuwa na ako sa kanya dito. Pati kay kuya David na madalas ay partner niya as emcee. Kaya nga naging crush ko sila noon as a pair. And secretly, for the time being, ay shinip ko pa silang dalawa. Haha.

R: Sa dami ng dapat isipin, wala pa ding nakaka-knockout sa iniisip ko nung mga nakaraang araw.

H: Ano ba kasing iniisip mo? Ako na lang kasi isipin mo.

R: Ikaw nga iniisip ko. Consistent. 20th day na.

Tinanggal ko yung mga tawa para kunyari nakakakilig talaga. Char! :))

Makatulog na nga. Bahala s’yang mamroblema. Wahaha. :))